• سه شنبه 21 اسفند 1397, 16:32
  • کد محتوا:2059
مقبره بابا قاسم

باباقاسم اصفهانی از عرفای بزرگ بود که در اوایل قرن هشتم هجری قمری در اصفهان زندگی می‌کرد. در آن زمان، یعنی از قرن هشتم تا دهم هجری، عده‌ای از عرفای صوفیه در اصفهان می‌زیستند. این افراد به‌سبب احترامی که بین مردم داشتند، «بابا» نامیده می‌شدند و باباقاسم نیز از دسته این افراد شاخص است.

پس از مرگ باباقاسم، شاگردان و مریدانش وی را در محلی دفن کردند که در آن تدریس می‌کرد و در واقع مدرسه او (مدرسه امامیه امروزی) به شمار می‌آمد. مقبره‌ای که امروزه بر مزار ایشان است را یکی از شاگردانشان به‌نام سلیمان ابی‌الحسن طالوت دامغانی بنا کرده‌ است.

بنا و ورودی آن در گذشته هم‌سطح گذرگاه بود، اما با گذشت زمان سطح گذر بالا آمده و ورود به بنای بقعه با دو پله از سطح خیابان انجام می‌شود.

گنبد بقعه باباقاسم هرمی‌شکل است و هشت ترک دارد که بر هر دو ترکش با «خط بنایی» و کاشی‌معرق فیروزه‌ای زیبا بر زمینه‌ای آجری، چندین اسم از اسما خداوند نقش شده است. بر گردنه گنبد نیز چندین جمله و عبارت مذهبی حک شده ‌است.

سر در ورودی این آرامگاه، مزین به کتیبه‌ای تاریخی است که قدیمی‌ترین کتیبه تاریخی در بنای این مقبره به شمار می‌رود. بر این کتیبه و روی کاشی سفید و زیبای معرق در زمینه‌ای لاجوردی، تاریخ ۷۴۱ هجری قمری (سال وفات باباقاسم)، نام باباقاسم و نام بانی مقبره درج شده‌ است. سردر بنا چهار لنگه مقرنس دارد و خط رویش «بنایی» است که بر هر لنگه، با کاشی‌کاری معرق زیبای لاجوردی بر زمینه آجری، یک کلمه نگاشته شده ‌است.

مقرنس‌های داخل گنبد بر زمینه‌ای شطرنجی و آجری واقع شده که به‌خط بنایی با کاشی فیروزه‌ای عبارت «الله اکبر» هشت بار نگاشته شده ‌است.

در نمای خارجی گنبد و سردرش هم کتیبه‌ای هست. این کتیبه به‌خط ثلث سفید معرق بر زمینه آبی‌رنگ و زیبا قرار دارد.

معماری این بنا به سبک اصفهانی است. سبک اصفهانی آخرین شیوه معماری سنتی ایرانی است.

تاریخ زندگی و وفات باباقاسم دقیق مشخص نیست اما مسلم است که در تاریخ ۷۲۵ هجری قمری یعنی در تاریخی که مدرسه باباقاسم، معروف به مدرسه امامیه، برای وی ساخته شد در قید حیات بوده و در سال ۷۴۱ هجری قمری نیز درگذشته ‌است.

آدرس: خیابان ابن سینا، چهارراه بابا قاسم