• سه شنبه 21 اسفند 1397, 16:32
  • کد محتوا:2031
امام زاده درب امام

امامزاده ابراهیم و زین العابدین یکی از سه امامزاده دارای شجره‌نامه و معتبرشهر اصفهان است که مردم بسیاری از دور و نزدیک هر ساله برای بازدید از این مکان متبرکه تاریخی به اصفهان سفر می کنند.

امامزاده ابراهیم و زین العابدین که امروز به امامزاده درب امام شهرت یافته است سالانه بسیاری از توریست های عربی را که جدشان به این دو امامزاده بر می گردد را به این مکان متبرکه می کشاند.

نسب این دوبزرگوار براساس شجره نامه سادات امامی «ابراهیم بن محمد بطحانی بن قاسم بن حسن بن زید بن حسن بن علی بن ابی طالب» است.

قدمت این مکان که به زمان سلجوقیان بر می گردد توسط دختر جهان شاه قراقیون لو بنانهاده شد.

به گفته آقای بدیعی، خادم امامزاده درب امام، دختر جهان شاه قراقیون لو ۷۰۰ سال پیش با آمدن بر سر خاک این دو امامزاده، حاجت خود را گرفت و بنای فعلی امامزاده را بنا نهاد.

از جمله آثار گرانبهای میراثی در این بنا که سبب شده این بنا در فهرست آثار به ثبت رسیده ملی نیز قرار گیرد گچبری های کم نظیر این مجموعه تاریخی – مذهبی است. همچنین سردرب این امامزاده از آثار نفیس به شمار می رود که با خط ثلث بروی آن تزئین شده است. یکی دیگر از اجزای با ارزشمند این بنا پنجره گچبری امامزاده است که در دوران پهلوی به منظور نگهداری از آن به عمارت چهلستون انتقال داده شد.

این امامزاده در دوران های مختلف مورد توجه بسیاری از پادشاهان ایران قرار گرفته است و هریک به تناسب معماری زمان خود بخشی را به ایتن بنا افزوده یا ترمیم کرده اند که از جمله این پادشاهان که ارادت بسیار به این امامزاده داشته است، شاه عباس کبیر بود که به سبب توجه به این بنا بخشی از موقوفات خود را برای مصرف دراین امامزاده صرف کرد.

پیتر لو و پائول استینهاردت روی الگوهای کاشی‌کاری این بنا تحقیق کرده‌اند. گره‌چینی این بنا از همهٔ بناهای قدیمی‌تر از خود در جهان اسلام پیچیده‌تر است. الگوی کاشی‌کاری این بنا نمودی از الگوی پنروز (Penrose tiling) است، الگویی تقارنی با چندین خاصیت منحصربه‌فرد که توسط راجر پنروز در دههٔ ۱۹۷۰ ارائه شد و بعدها توسط دانشمندان دیگر گسترش یافت.این اثر در تاریخ ۲۲ آذر ۱۳۱۳ با شمارهٔ ثبت ۲۱۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

آدرس: خیابان عبدالرزاق، بازارچه حاج محمد جعفر، کوی درب امام واقع شده است.